Vrijwilligers Jessie en Danique: “Je wordt hier onderdeel van een familie”
Voor sommige mensen begint vrijwilligerswerk met een bewuste keuze. Voor anderen ontstaat het bijna toevallig. Zoals bij Jessie en Danique. Toen ze eenmaal binnenstapten bij participatielocatie De Valkenier van Abrona, wilden ze eigenlijk niet meer weg.
“Het is een warm bad hier, een fijne plek,” vertelt Danique. “Vooral het contact met de cliënten vind ik leuk: kletsen, luisteren en de connecties maken.” Danique kwam niet uit de zorg. Ze werkte als zwemonderwijzer, maar voelde dat ze toe was aan iets anders. Samen met een jobcoach ging ze op zoek naar werk dat echt bij haar past. “Ik wist niet goed wat ik wilde, maar ik had wel het gevoel dat de zorg misschien iets voor mij zou zijn. Ik heb bij verschillende organisaties meegelopen, gemaild en gesprekken gevoerd. Uiteindelijk kwam ik hier terecht, als vrijwilliger. En nu wil ik eigenlijk niet meer weg.”
Altijd zin in dit werk
Danique doet van alles op de groep. “Ik speel spelletjes, we kleuren, koken samen, maken grapjes. Ik spring eigenlijk overal bij waar het nodig is. Een beetje de vliegende kiep.” Inmiddels werkt ze drie ochtenden per week als vrijwilliger bij De Valkenier en bouwt ze haar uren op om uiteindelijk een BBL-opleiding in de zorg te kunnen volgen. “Dit is gewoon wat ik wil. Ik heb eindelijk werk gevonden waar ik altijd zin in heb. Bij mijn vorige banen had ik dat nooit. Nu denk ik vooral: welke mensen zijn er vandaag? Daar krijg ik energie van.”
Sportlessen in ruil voor ruimte
Ook Jessie kwam via een onverwachte route bij De Valkenier terecht. Hij heeft zijn eigen bedrijf als personal trainer en gaf buiten sportlessen. Via een bekende hoorde hij dat bij Abrona de ruimte van de fysiotherapeuten op bepaalde dagen beschikbaar was. Hier staan diverse sportapparatuur en materialen. “Ik ging in gesprek en kreeg het voorstel om in ruil voor het gebruik van de ruimte sportlessen te geven aan cliënten. Dat voelde meteen goed.”
Je wordt er creatief van
Iedere vrijdagochtend staat Jessie klaar om samen met cliënten in beweging te komen. Soms buiten wandelen in de zon, soms binnen met spelvormen en oefeningen. “Ik probeer vooral mensen mee te nemen die veel binnen zitten. We doen van alles: ballen gooien, fijne motoriek oefenen, wandelen, simpele spelletjes. Je wordt er ontzettend creatief van. En wat Danique zegt over dat warme bad. Dat herken ik honderd procent. Het is hier veilig, open en puur.””
Alles draait om vertrouwen
Hij merkt hoe belangrijk het is om echt contact te maken. “Alles draait om vertrouwen. Ik zal nooit meteen zeggen: ‘kom, we gaan sporten’. Ik ga eerst even zitten, maak een praatje, noem mensen bij hun naam. Dan voelen ze zich gezien. Pas daarna krijg je ze mee.” Dat werkt, ziet ook Danique. “Op donderdag vragen cliënten al: ‘Komt Jessie morgen weer sporten?’ Ze kijken er echt naar uit.”
Bijzondere momenten
De twee vrijwilligers vormen inmiddels een vast duo op de vrijdagochtend. “We proberen allebei positiviteit uit te stralen,” zegt Jessie. “Wat je geeft, krijg je terug. Als jij vrolijk en open bent, reageren mensen daar meteen op.” Juist de kleine momenten maken het werk bijzonder. Danique glimlacht als ze vertelt over een compliment dat ze kreeg van een cliënt. “Ze keek me aan en zei: ‘Je bent net een prinses.’ Nou, dat was misschien wel het grootste compliment dat ik ooit heb gekregen. Later vroeg ze: ‘Waarom geef je hem dan niet terug?’ Dus toen zei ik: ‘Jij bent echt de koningin.’ Dat soort momenten vergeet je niet meer.”
Onderdeel van een familie
Ook Jessie geniet van de herkenning en de onderlinge grapjes. “Iedereen mag hier zichzelf zijn. Dat maakt het zo puur.” Tegelijkertijd zien ze ook de serieuze kant van het werk. Jessie vertelt openhartig over cliënten die in de afgelopen jaren zijn overleden. “Je bouwt echt een band op. Je wordt onderdeel van een familie. En dan doet afscheid nemen ook pijn. Dat hoort er helaas bij. Maar juist daardoor besef je hoe waardevol die momenten samen zijn.”
Extra aandacht voor cliënten
Wat hen allebei raakt, is hoeveel verschil vrijwilligers kunnen maken. Niet alleen door activiteiten te doen, maar vooral door tijd en aandacht te geven. “De medewerkers hier werken ontzettend hard,” zegt Danique. “Ze zijn druk met zorg, administratie en alles wat erbij komt kijken. Als vrijwilliger heb je juist meer ruimte om even echt bij iemand te gaan zitten en een gesprek te voeren. Dat voelt als een luxepositie.” Jessie knikt. “Wij hoeven niet alles te regelen. Wij mogen vooral de leuke dingen doen. Dat maakt ook dat cliënten vaak anders op je reageren. Je komt binnen om iets gezelligs te doen, om aandacht te geven. Dat wordt enorm gewaardeerd.”
Waardering uit het team
En die waardering voelen ze zelf ook sterk terug vanuit het team van De Valkenier. “Ik voel me echt onderdeel van het team,” vertelt Danique. “Dat zeggen ze niet alleen, zo voelt het ook echt.”
Voor mensen die twijfelen of vrijwilligerswerk iets voor hen is, hebben ze allebei dezelfde boodschap: gewoon doen. “Je krijgt hier zóveel terug,” zegt Jessie. “Meer dan je van tevoren kunt bedenken. Uiteindelijk denk je echt: dit had ik nooit willen missen.” Danique vult aan: “Je mag hier helemaal jezelf zijn. Je krijgt vrijheid, waardering en echte connecties met mensen. Dat maakt het zó bijzonder.”
Wil je ook vrijwilliger worden bij Abrona? Hier vind je meer informatie: Vrijwilligers | Abrona.
Het laatste nieuws
Klankschalen brengen rust op de Kosmos: “Dit is echt een cadeautje voor cliënten”
Bij dagbestedingslocatie De Kosmos van Abrona hangt een bijzondere rust op donderdagochtend. In de snoezelruimte branden zachte lampjes, een diffuser...
Stagiaires Lisa en Zinat over werken bij Abrona: “Ik ben echt onderdeel van het team”
Lisa studeert communicatie, Zinat orthopedagogiek. Twee totaal verschillende opleidingen, twee compleet andere stages. Maar allebei vonden ze bij Abrona iets...
“Bij spanning loop je niet weg, maar blijf je juist staan”
Toen Demian (21) voor het eerst solliciteerde bij woonlocatie Ruwinkel, kreeg hij nul op het rekest. Ook de tweede poging...