Onderzoeksprogramma GOUD brengt cliënten in beweging

24 maart 2026

“Ik word sterker door het sporten!” – cliënt Patrick

De participatieruimte bij De Valkenier stroomt langzaam vol. Een paar cliënten zitten al klaar op een stoel in de kring. Iemand parkeert zijn rollator zorgvuldig tegen de muur. Een ander manoeuvreert zijn rolstoel iets dichter naar het midden. Er wordt gelachen. Er wordt geroepen: “Naomi, gaan we boksen vandaag?”

Bewegingsagoog Naomi komt net terug van een wandeling met een groep cliënten. “Sommigen hielden zo’n wandeling het in het begin nog geen vijftien minuten vol”, vertelt ze. “En nu? Nu wandelen we een uur! Er is zelfs een cliënt die voorheen naar de fysiotherapeut ging vanwege haar manier van lopen. Sinds ze meedoet met de loopgroep, is dat niet meer nodig. Dat is toch prachtig?” Ze glimlacht. “Dat zijn echt mooie overwinningen.”

Onderzoeksprogramma

Voor veel mensen met een verstandelijke beperking is gezond ouder worden niet vanzelfsprekend. Ze hebben vaker gezondheidsproblemen en bewegen gemiddeld minder. Daarom doet Abrona mee aan het onderzoeksprogramma GOUD. GOUD staat voor ‘Gezond Ouder worden met een verstandelijke beperking’ en verbindt wetenschap en praktijk.

Uit onderzoek bleek dat een klein beetje meer bewegen al zorgt voor een betere gezondheid. Daarom heeft GOUD een eigen bewegingsprogramma gemaakt. Dit programma wordt gegeven bij verschillende locaties van Abrona, onder andere bij de Valkenier. Hier werkt bewegingsagoog Naomi met veel plezier.

(lees verder onder de foto’s)

Meer dan bewegen

“GOUD is meer dan alleen bewegen”, vertelt Naomi. “Er zit een heel groot project aan verbonden. Onder andere met onderzoeken over lifestyle, voeding, slapen en bewegen bij cliënten. Ik zit in het uitvoerende team. Ik breng de cliënten in beweging.”

Op De Valkenier begeleidt Naomi wekelijks meerdere GOUD-beweeggroepen. “De doelgroep hier is divers, maar over het algemeen vrij laag in niveau. Veel cliënten zijn op leeftijd. Sommigen lopen zelfstandig, anderen met een rollator. Een aantal zit in een rolstoel. Dat maakt het juist uitdagend. Iedereen doet mee op zijn eigen manier.”

Spelenderwijs

Dan is het tijd voor een uurtje beweging. De cliënten hebben er zin in. Naomi legt een grote blauwe bal die de deelnemers over en weer naar elkaar toe rollen. Ook gooien, vangen en stuiteren komen aan bod. Daarna krijgen ze een knots om tegen de bal aan te slaan om kracht en coördinatie te trainen. Ook stapelen ze blikken die ze vervolgens weer omverwerpen. En een aantal cliënten trekt enthousiast bokshandschoenen aan voor een rondje kickboksen. “Het is krachttraining, maar dan spelenderwijs,” legt Naomi uit. “We werken aan balans, coördinatie, hand-oogcoördinatie en spierkracht. Alles wat ze nog kunnen, probeer ik te benutten.”

De sfeer is zichtbaar positief. Cliënten moedigen elkaar aan. Er wordt gejuicht als een toren blijft staan. En als iemand een boksstoot uitdeelt, klinkt er applaus. “Ze verheugen zich er echt op,” vertelt Naomi. “In het begin moest ik ze soms nog motiveren om te komen. Nu hoef ik alleen maar binnen te lopen en willen ze ervoor gaan.”

Fantastisch

Patrick sluit straks aan bij de volgende groep. Hij staat al te popelen. Hij woont in Vleuten en komt vier dagen per week naar De Valkenier. Sporten hoort daar voor hem standaard bij. “Ik vind het fantastisch wat Naomi met ons doet!” zegt hij enthousiast. “Ze is een hele goede gymbegeleider voor ons. En ik vind het fantastisch dat zij ons, mensen met een beperking, sportles geeft.”

Net heeft hij nog gewandeld. “Best wel lang,” zegt hij trots. “En ik duw ook iemand in de rolstoel. Dat is ook krachttraining met mijn armen.” Daarna staat hij alweer klaar voor de gymles. “Ik denk dat ik sterker word door het sporten. Heel sterk!” Kickboksen vindt hij het allerleukste. “Dat kan ik heel goed. Ik zal laten zien hoe sterk ik ben!”

Maar minstens zo belangrijk is het sociale aspect. “Ik ben altijd met dezelfde mensen,” vertelt Patrick. “Daardoor heb ik veel vrienden gemaakt.”

Geen werk maar hobby

Naomi werkt inmiddels zeven jaar bij Abrona. Ze is opgeleid in sport en bewegen en ontdekte tijdens haar werk in een sportschool dat ze affiniteit heeft met deze doelgroep. Zo kwam ze uiteindelijk bij Abrona terecht, waar ze helemaal op haar plek zit. “Ik ga niet naar mijn werk,” zegt ze lachend. “Ik ga naar mijn hobby.”

In de participatiezaal wordt intussen de volgende oefening klaargezet. De bokshandschoenen gaan aan, de ballen rollen over de vloer en iemand roept: “Naomi, ik ben er klaar voor!”